Hej! Nazywam się Justyna Browińska i od pięciu lat uczę języka polskiego jako obcego.
Dlaczego praca w edukacji to dla mnie życiowa pasja i jednocześnie niesamowite wyzwanie?
sama uczestniczyłam w wielu złych lekcjach, nudnych lekcjach, lekcjach, które nic nie wniosły do mojego życia. Spotkałam też nauczycieli, którzy gardzili w ich mniemaniu głupszymi uczniami, nauczycieli, którzy siali postrach, nauczycieli, którzy nie rozumieli istoty swojego zawodu. W mojej opinii słabe wyniki uczniów świadczyć mogą nie tylko o problemach tych uczniów, ale także o jakości nauczania samych nauczycieli.
Według mnie nauczyciel nie powinien tylko uczyć, on powinien też wiedzieć, jak nauczyć. Samo przekazywanie wiedzy nie wystarcza, równie dobrze uczeń może włączyć podcast i efekt będzie taki sam. Nauczyciel jest po to, żeby rozwijać potencjał uczniów. Jeśli jednak są to osoby utalentowane, to praca nauczyciela wcale nie jest bardzo skomplikowana. Prawdziwym wyzwaniem jest nauczenie tych osób, które doświadczają różnych trudności. Nauczyciel powinien podejść do takiej osoby z empatią, zrozumieć jej sytuację, znaleźć czynniki, które uniemożliwiają takiej osobie osiągnięcie sukcesu. A potem wspólnie z tą nią opracować takie metody, dzięki którym bariery zostaną zlikwidowane.
Satysfakcja. Satysfakcja, którą czuję, kiedy widzę, jak osoby z trudnościami idą do przodu, nie poddają się i w końcu osiągają swój cel. Satysfakcja, którą czuję, kiedy moi studenci zakochują się w języku polskim i niezauważenie staje się on częścią ich życia. Satysfakcja, którą czuję, gdy studenci czują się ze mną komfortowo, kiedy mówią o swoich trudnościach, są ze mną szczerzy. Wiem wtedy, że udało mi się stworzyć przestrzeń, w której razem możemy zmierzyć się z problemem i wspólnie znaleźć najlepsze rozwiązanie.
Nauka to nie jest łatwa rzecz, to nie jest tylko ekscytacja i radość. Nauka to także momenty zwątpienia, trudne momenty i trudne emocje. I nie będę udawać, że jest inaczej. Natomiast w nauczaniu chodzi o to, żeby nauczyciel był wsparciem dla ucznia i towarzyszył mu podczas przygody, jaką jest nauka.
Osoby, których język ojczysty jest podobny do języka polskiego (pod kątem słownictwa, gramatyki itp.), uczą się go w inny sposób niż reszta. Podobnie sytuacja wygląda z Polonią. Takie osoby od samego początku rozumieją o wiele więcej i są w stanie szybciej przyswoić zawiłości polskiej gramatyki. Z tego też względu tempo nauki w takich grupach jest szybsze, a metody nauczania trochę inne.
Dlaczego małe grupy są tak ważne podczas nauki języka obcego? Podczas lekcji nauczyciel może poświęcić każdej osobie ograniczoną ilość czasu. Mniejsza liczba kursantów = nauczyciel może poświęcić więcej uwagi każdemu z uczniów. Jest wtedy więcej czasu na ewentualne pytania i skupienie się na potrzebach uczniów. Ponadto kiedy kursanci pracują w parach, nauczyciel jest w stanie o wiele bardziej kontrolować wypowiedzi uczniów – pomagać im, kiedy tego potrzebują.
Żeby nauka miała sens, nauczyciel musi brać pod uwagę potrzeby i problemy swoich uczniów. Do każdego poziomu mamy przygotowany program, natomiast na naszych lekcjach uczniowie również mogą decydować o tym, co robimy – oprócz czasu na realizację programu jest też przewidziany czas na dodatkowe rzeczy. Dzięki temu nasi uczniowie czują satysfakcję i realny wpływ na swoją własną edukację.
Praca nauczyciela to nie tylko umiejętność przekazywania wiedzy, to w dużej mierze nieustanne motywowanie uczniów do robienia postępów, to pokazywanie im, jak taką motywację mogą w sobie rozwijać.
Nauczyciel powinien być też dobrym słuchaczem, powinien umieć wsłuchiwać się w potrzeby uczniów, powinien też z empatią podchodzić do każdego swojego ucznia. Ta opinia może wydawać się nieco kontrowersyjna, ale według mnie nie ma głupich uczniów, są tylko leniwi nauczyciele, którzy nie umieją znaleźć dobrego sposobu, żeby tego konkretnego człowieka dobrze nauczyć. Bo nie istnieje jeden sposób, jedna najlepsza metoda. Każda osoba ma swoje indywidualne potrzeby, swoje mocne strony, swoje lęki, swoją unikalną historię. Wiele bardzo różnorodnych czynników wpływa na efektywność nauki. Dobry nauczyciel umie stworzyć taką przestrzeń, w której uczeń poczuje się komfortowo, w której w swoim tempie i na swój sposób osiągnie zamierzone cele.
Czy wiesz, że często nie jesteśmy w stanie zapamiętać informacji, którą usłyszymy tylko jeden raz? Co to znaczy w kontekście nauki polskiego? To normalne, że czegoś nie pamiętasz, to normalne, że potrzebujesz wielu dobrze przygotowanych powtórek, żeby przyswoić nowy materiał. Z tego też względu nie ma głupich pytań na lekcji polskiego. Co więcej – jeśli pytasz (nawet jeśli wydaje Ci się, że to głupie pytanie), to znaczy, że zapamiętasz tę informację lepiej, bo właśnie dzięki aktywnej nauce (własnej analizie, szukaniu odpowiedzi na pytania, wątpliwości) nasz mózg pracuje wydajniej. W naszej szkole staramy się stworzyć przestrzeń, w której nikt nie boi się zadawania pytań i bycia aktywnym na lekcji.